این جا من هستم و جزیره ای بزرگ،جزیره ای که با و جود وسعتی زیاد گنجایش من و غم تنهایی هایم را ندارد.جزیره ای زیبا باسکوتی زیباتر که به زیبایی تمام غم سالهای تنهایی را باز گو می کند.از خود می گوید که سالهاست تنها سنگ صوبرم بوده و امروز غم سالهایی دور را فریاد می کند.و امروز غم روز های تنهایی را، که تنها او شنوای آن بوده فریاد می کند،و خواهد کرد... از این که مهمون جزیره زیبای من هستی خوشحالم. این جزیره با وجود تمام غم خودش با دیدن دوستان خوبی چون شما همه غم و قصه ها رو فراموش می کنه. پس با امدن و موندنت برای همیشه توی جزیره، من و اون رو از تنهایی در بیار و بگذار تا برای همیشه شاد باشیم... از گشت و گذارت توی جزیره زیبای من لذت ببر.
به به چقدر بازدید کننده چه قدر نظر قبل از گلایه می خوام از دوستان خوبی که اومدن و برام یادگاری گذاشتن تشکر کنم بعد از اون هم از دوستانی که میاین و نیامده می رن گلایه کنم.شاید وبلاگ زیبایی نداشته باشم شاید مطالب تاپی نداشته باشم اما قبول کنید که بدون انتقاد ها و پیشنهاد های شما دوستان خوبم نمی تونم بهتر از این کار کنم.با این وضعیت چه طوری می تونید از من انتظار داشته باشید که شرایط بهتر بشه.باشه ایرادی نداره منتظر می شم که کسی از یه کره دیگه بیاد و کمکم کنه
+
نوشته شده در دوشنبه 10 تیر ماه سال 1387ساعت 11:27 PM توسط محسن قلی زاده
| 4 نظر